4.10-3.11.2024
Wernisaż: 4.10, 18.00
Galeria RING, Rynek 12
WT-PT, 12.00–18.00
Videosyntezy 2024
1. Agamemnon Juunes – Cooking FAQ: Chicken (US 2023)
2. Gabriel Silva – ANEMOIA (PT 2024)
3. Zsolt Gyenes – ElectroLandscape (HU 2023)
4. Zsolt Gyenes – Vortex (HU 2023)
5. Zsolt Gyenes – Equivalent (HU 2023)
6. Zsolt Gyenes – Calligraphy (HU 2024)
7. Zsolt Gyenes – ElectroStream (HU 2024)
8. Aaron F. Ross – The Eternal Recurrence of Unique Conditions (US 2024)
9. CINEMA.AV – Gravitas III (US/DE 2024)
10. CINEMA.AV – A4_7 (US/DE 2023)
11. CINEMA.AV – Wind Systems (Unreleased) (US/DE 2024)
12. Acidic Male & Jelmer Noordeman – Shifting Passage (NL 2024)
13. Malyboros – Feedback Experiments (US 2024)
14. Rachel Efruss – Noise Study 01 (US 2024)
15. Rachel Efruss – Noise Study 02 (US 2024)
16. Pascal Hector – Aus der Körperzone raus (DE 2023)
17. Pascal Hector – Orbital Resonance (DE/US 2024)
18. Pascal Hector – Erasing (DE 2023)
19. Existenz – Síndrome de La Habana (AR 2023)
20. Nathan Hill – Eye Deconstruct (US 2024)
21. Loris Cericola – Mare di notte (IT 2023)
22. Loris Cericola – Frammenti di vita (IT 2023)
23. Monica Duncan and Senem Pirler – Tears for Lost Frequencies (US/TR 2024)
24. Simon Girard, Alexandre Yterce – Atomes (FR 2023)
25. Omer Hershman (Waking States) – The Gateway (IL 2023)
26. Omer Hershman – Symptoms and Causes (IL 2023)
27. Dan Chelger – Coral (AR 2024)
28. Fox Burroughs – Phase Displacement (US 2023)
29. Wojciech Benicewicz – False Feedback (PL 2024)
30. Toby Kaufmann-Buhler – Parallel to All Truth (Hambidge) (US 2023)
31. Toby Kaufmann-Buhler – Sawing Sound (study 17) (US 2023)
32. Toby Kaufmann-Buhler and Nick Turner – Under Dark Pines (US 2023)
33. Toby Kaufmann-Buhler and Nick Turner – A Place to Hide (US 2023)
34. Kevin Pearce – Maniacal Vibrance (US 2024)
35. Andrei Jay – Out of phase 1, 2, 3 (US 2023)
36. Robert B. Lisek – Avalanche (PL/CZ 2024)
37. Stochastic Reverie – Cocoon (MX/SE 2023)
38. Stochastic Reverie – Growing pains (MX/SE 2024)
39. Stochastic Reverie – Thats’s how it all ended (MX/SE 2023)
40. Renalien – Fugue state auto bond (US 2024)
41. Wim Hermans aka byWM – Rational simplicity (BE 2024)
42. Ocusonic – The Shortest Distance Between Two Points (IE 2023)
43. gLoart – Miniatures – Compote pour collation (CA 2024)
44. gLoart – Miniatures – Petite nature (CA 2024)
45. gLoart – Miniatures – La fin des becs de bonne nuit (CA 2024)
46. gLoart – Miniatures – Argent de poche (CA 2024)
47. Scott Kiernan – Chattering Matte (US 2023)
48. Scott Kiernan – Inflection Point (US 2023/2024)
49. James Connolly – Cathode Ray Algorithms (US 2024)
50. Sean Russell Hallowell – Geometria Sacra (US 2024)
51. Allen Riley – Augmentation System (US 2024)
52. Gilbert Sinnott – Machina Extract 1 (DE 2024)
53. Gilbert Sinnott – Machina Composition 1 (DE 2024)
54. Gilbert Sinnott – Machina Extract 2 (DE 2024)
55. BeBab – UnderWater (DE 2024)
56. Monica Panzarino – Colorful Colorado Nails (US 2024)
57. James Connolly & Monica Panzarino – Eight-Minute Romp Through SAIC’s Sandin Image Processor (US 2024)
Wystawa videosyntezy jest unikalną prezentacją twórczości artystów wykorzystujących analogowe i modułowe systemy tworzenia sztuki wideo. Jest to również próba ukazania współczesnych trendów i tradycji stojących za tą dziedziną sztuki wideo.
Agamemnon Juunes (US)
Agamemnon Juunes jest artystą multimedialnym, programistą, edukatorem internetowym i muzykiem. Zachowując historyczny kontekst starszych technologii i zestawiając je z nowoczesnymi osiągnięciami, Juunes stara się podkreślić głęboki wpływ, jaki powszechna znajomość mediów może mieć na społeczeństwo. Jego sztuka rzuca wyzwanie widzom i użytkownikom końcowym, aby dekonstruowali i rozumieli złożone mechanizmy mediów.
Zsolt Gyenes (HU)
Urodził się w 1962 r., mieszka w Pécs na Węgrzech. Jest artystą mediów i teoretykiem sztuki, którego praktyka skupia się na procesach tłumaczenia i fuzji różnych form medialnych, badając twórczy potencjał tego, co można stracić lub zyskać dzięki takim interpretacjom. Jego prace były prezentowane między innymi na Punto y Raya (Hiszpania, Islandia, Polska, Austria, Portugalia), Under the Radar (Austria), Glitch Art is Dead (USA), Transient Vision (USA), Light Matter (USA), 20/92 Video Festival (USA), Month of Video/.MOV (USA), non-syntax (Japonia), Intermediale/Videosyntezy2 (Polska), fu:bar (Chorwacja), Walthamstow International Film Festival (Wielka Brytania) i MuVi (Hiszpania).
C I N E M A . A V (US/DE)
Evan Henry w 2015 r. zapoznał się z techniką circuit bending i zapomnianą elektroniką wideo. Jego celem było wykorzystanie tych elementów w czasie występów na żywo. Zaczęło się od urządzeń firmy Tachyons+, magnetowidów i mikserów wideo, potem był zakup używanego autonomicznego syntezatora wideo i jego rozbudowa, a nieco ponad rok później, linia modułów LZX DIY, by łączyć procesy analogowe, cyfrowe i oscylograficzne. W 2018 r. Henry dołączył
do Steve’a Hauschildta z Ghostly Intl. w trasie po Wschodnim Wybrzeżu i Kanadzie. W 2019 r. został rezydentem w Proton Limited w Dallas w Teksasie. W 2021 r. rozszerzył swoją działalność na Europę; w szczególności na Berlin. Koordynuje wizualizacje dla Dallas Ambient Music Nights. Jego prace obejmujące natychmiastowe oraz 35 milimetrowe rendery filmowe oraz pojawiały się w galeriach i na różnych wydarzeniach w całym Północnym Teksasie, a po pandemii także w Europie i Wielkiej Brytanii. W ciągu ostatnich kilku lat rozszerzył działalność na Resolume Arena i Max/MSP
Malyboros (US)
Nazywam się Kade Elmer, znany również jako Malyboros. Jestem artystą wideo z Wisconsin w USA. Lubię sprawiać, że ludzie mówią WOW i zatracją się w chwili.
Pascal Hector (DE)
Jako założyciel wytwórni muzycznej Meudiademorte i członek eksperymentalnego zespołu muzycznego Datashock, Pascal Hector
(ur. 1982 r.) jest aktywistą niemieckiej sceny undergroundowej od wczesncyh lat 2000. Oprócz nagrywania i wydawania muzyki studiował sztukę dźwięku na Akademii Sztuk Pięknych w Saarbrücken, pracuje jako artysta wizualny specjalizujący się w syntezie wideo.
Nathan Hill (US)
Nate Hill jest queerowym artystą multimedialnym z Chicago, obecnie mieszkającym w Bostonie. Czuje się przyciągany/a przez sprzężenie zwrotne wideo, kluczowanie luminancji, syntezę audio, film 16 mm, taśmę magnetyczną, queerowe efemerydy i Autechre.
Monica Duncan and Senem Pirler (US/TR)
Monica Duncan i Senem Pirler współpracują od 2017 r., tworząc audiowizualne performanse, które badają przedmioty codziennego użytku, koncepcje sprawczości i queerową potencjalność. Ich wspólne prace były pokazywane na wielu festiwalach i w wielu miejscach, takich jak Revolutions Per Minute, Kuala Lumpur Experimental Film, Video & Music, Transient Visions, Light Matter, Athens International Film + Video, Festiwal Intermediale, Chicago Underground Film Festival, Festival ECRA, Fisura, International Festival of Experimental Film & Video i CURRENTS New Media Festival. Duncan i Pirler zaprezentowały swój audiowizualny performance Surface Connection w ramach programu Expanded Cinema na 61. edycji Ann Arbor Film Festival i pokazywały swoje prace na wystawie LEAF2023 Sync. Były artystkami-rezydentkami w Signal Culture (Owego, NY i Loveland, CO), PACT Zollverein (Essen, Niemcy), Institute for Electronic Arts (Alfred, NY) i LMCC na Governors Island (NYC). Ostatnio Duncan i Pirler otrzymały nagrodę 2024 New Works Artist Residency za swoją multimedialną instalację performatywną Plasticity.
Omer Hershman (IL)
Omer Hershman jest muzykiem, gitarzystą, kompozytorem, producentem muzycznym, projektantem dźwięku i artystą audiowizualnym mieszkającym w Tel Awiwie. Omer grał z wieloma zespołami, takimi jak Panic Ensemble, Eatliz, Efrat Ben Zur (producent muzyczny) i Fafa Galoure (producent muzyczny) w Izraelu i koncertował na całym świecie. Hershman grał, pisał i komponował dla Lady Macbeth, Jet Sam, Buffalos i Jewish Monkeys. W 2023 r. wydał dwa albumy ze swoim nowym elektronicznym, analogowym projektem modularnym, Waking States. Omer komponuje, pisze i produkuje muzykę do filmów, seriali telewizyjnych i teatralnych. W ramach festiwalu Docaviv (Izrael) otrzymał nagrodę LRS za najlepszą muzykę do filmu dokumentalnego In my room (2017 r.). W 2022 r. był nominowany do nagrody Ophir za muzykę do filmu – Nobodies children, conw wykonaniu Shuli Randa. W 2023 r. został zaproszony do zaprezentowania swojej pracy Seeing Sound – A journey into vector synthesis po raz pierwszy w ramach Zaz Festival w Da Vinci Culture Center w Tel Awiwie. Pokaz odbywał się w kilku salach jednocześnie i obejmował projekcje na żywo elementów laserowych i oscyloskopowych, drukowanie w czasie rzeczywistym za pomocą plotera piórkowego, dwie interaktywne instalacje oraz instalację zmodyfikowanego telewizora CRT, przekształconego w monitor wektorowy/falowy.
Wojciech Benicewicz (PL)
Wojciech Benicewicz jest kompozytorem, artystą wizualnym i producentem. Od 1995 r. jego prace wideo były pokazywane na wielu festiwalach i wystawach, takich jak Biennale Sztuki Mediów WRO, Festiwal Form Audiowizualnych Intermediale, Wroclaw Industrial Festival, Festiwal Rytuał Recesja-Retorsje-Bang, Re: Independent Visions Art Invasion czy Videoprzestrzenie BWA.
Kevin Pearce (US)
Od ponad dekady Kevin Pearce zgłębia świat muzyki elektronicznej. Początkowo skupiając się na modularnej syntezie dźwięku, artysta stopniowo poszerzył swoje zainteresowania o wideo, tworząc unikalne połączenia dźwięku i obrazu. Efektem tych eksperymentów są wciągające doświadczenia, które zapraszają słuchaczy w głęboką podróż sensoryczną. Tworzy muzykę pod pseudonimem Kevin Automaton.
Robert B. Lisek (PL/CZ)
Robert B. Lisek jest artystą, matematykiem i kompozytorem, który bada przecięcia systemów, sieci i procesów – obliczeniowych, biologicznych i społecznych. Jego sztuka zagłębia się w tematy takie jak sztuczna inteligencja, bioinżynieria, teoria informacji i fizyka kwantowa, włączając elementy takie jak kod komputerowy, algorytmy, sztuczne sieci neuronowe i sekwencje genetyczne, aby zbadać przypadkowość i porządek. Lisek jest pionierem sztuki opartej na
uczeniu maszynowym i sztucznej inteligencji, prowokując do krytycznej refleksji nad implikacjami AI dla prywatności, agencyjności, zaufania, kreatywności i kultury. Dodatkowo jest kompozytorem muzyki współczesnej, autorem licznych projektów i partytur na styku muzyki spektralnej, stochastycznej, konkretnej i noise’u. Lisek jest również naukowcem, prowadzącym badania w dziedzinie fundamentów nauki, zwłaszcza matematyki i informatyki. Jest założycielem Fundamental Research Lab i ACCESS Art Symposium. Jego dorobek obejmuje ponad 300 wystaw i koncertów, w tym: GOLEM w ZKM Karlsruhe; SIBYL w IRCAM Center Pompidou i MAXXI Museum Rome; APEIRON w Ars Electronica Linz; QUANTUM ENIGMA w Harvestworks Center New York i STEIM Amsterdam; TERROR ENGINES w WORM Center Rotterdam; DEMONS na Biennale w Wenecji (imprezy towarzyszące); NEST na ARCO Art Fair, Madryt; FLOAT w Lower Manhattan Cultural Council, NYC; i WWAI na Siggraph w Los Angeles.
Renalien (US)
Renee jest interdyscyplinarną artystką z Hamtramck w stanie Michigan, która zajmuje się tematyką kolażu, duchów i telematyki. Tworzy zarówno indywidualnie, jak i kolektywnie w Detroit. Jej ostatnie projekty to Her Shape is Light, taśma wykorzystująca technologię low-fi ghost hunting, eksplorująca żałobę po matce, oraz Prism Not a Prison, immersyjna instalacja artystyczna w nieużywanej celi więziennej z ziemią i roślinami, zapraszająca ludzi do kontemplacji własnej śmiertelności wraz z Death Doula Melissa Drasby.
Była stałą VJ-ką na nocnych queerowych występach w Detroit, Femmedom. Inne jej prace to: zlecona praca wideo na wystawę Homebody w Cranbrook Art Museum, roczny projekt społecznościowy dla Kohler Arts Center (we współpracy z grupą performance The Hinterlands) pod nazwą Recipe Box, Memory Box oraz wideo prezentowane w internetowym serialu Third Man Public Access. Często
współpracuje z lokalnymi zespołami performance The Hinterlands i A Host of People. Renee pracuje jako doradca artystyczny w Progressive Art Studio Collective – kolektywie w hrabstwie Wayne, wspierającym artystów z niepełnosprawnościami rozwojowymi w rozwijaniu niezależnych praktyk artystycznych. Jest również opiekunką i rezydentką lokalnego zabytku środowiska artystycznego, Hamtramck Disneyland.
Ocusonic (IE)
Paul O Donoghue, znany również jako Ocusonic, jest irlandzkim kompozytorem i artystą audiowizualnym mieszkającym w Dublinie. Jego praktyka skupia się przede wszystkim na wizualizacji dźwięku. Do tej pory prace prezentował zarówno jako instalacje, jak i pojedyncze projekcje na ponad 300 różnych wydarzeniach, festiwalach i w galeriach w 50 różnych krajach. Aktualnie jego aktywność jest całkowicie audiowizualna i eksploruje różnorodny zbiór metod
oraz technik tworzenia muzyki wizualnej. Podstawą wszystkich tych dyscyplin jest Ocusonics – generowanie w czasie rzeczywistym synchronicznego materiału audio i wideo.
Scott Kiernan (US)
Scott Kiernan jest artystą mieszkającym i pracującym w Nowym Jorku. W jego pracach wideo, fotograficznych i instalacyjnych elementy syntetyzowane elektronicznie i fotograficzne wchodzą w interakcje, aby odnieść się do własnej materialności i środków dystrybucji. Szczególnie interesuje go to, w jaki sposób znaczenie zmienia się na etapach jego tłumaczenia za pomocą technologii, mowy i składni. Był założycielem i współdyrektorem Louis V E.S.P., prowadzonej przez artystów galerii i przestrzeni performatywnej w Brooklynie w stanie Nowy Jork (2010–2012), a obecnie (od 2011 r.) E.S.P. TV, nomadycznego studia telewizyjnego, które eksploruje telewizję jako medium współpracy nadawczej. Ten projekt dał początek UNIT 11, opartemu na transmisji programowi rezydencyjnemu, umiejscowionemu w byłym wozie telewizyjnym, przekształconym w mobilne studio elektroniczne. Kiernan kieruje również
Various/Artists, wydawnictwem produkującym publikacje audiowizualne artystów pracujących w różnych mediach oraz przestrzenią projektową w Nowym Jorku. Wystawiał i występował na arenie międzynarodowej w takich miejscach jak Museum of Modern Art, New Museum, Museum of Arts and Design, Swiss Institute/Contemporary Art, Storefront for Art and Architecture, Whitney Museum of American Art, PERFORMA, Harvard Art Museums, P.S.122,
Anthology Film Archives, Mixed Greens, Ballroom Marfa, Yerba Buena Center for the Arts i Center for International Contemporary Art w Rzymie.
Allen Riley (US)
Allen Riley wykorzystuje technologie medialne do tworzenia interaktywnych
doświadczeń związanych z ludzką łącznością. Projektuje programy nauczania poprzez działanie w Beam Center i buduje niezależne automaty do gier z Arcade Commons. Prace Riley’a były prezentowane w Smithsonian American Art Museum, Union Docs, Burchfield Penney Art Center, Spectacle Theater, Slamdance Film Festival i Museum of the Moving Image. Uczestniczył w rezydencjach w Institute for Electronic Arts, Lower East Side Ecology Center
i Signal Culture. Riley uzyskał tytuł magistra sztuk pięknych w dziedzinie Electronic Integrated Arts na New York State College of Ceramics i obecnie pracuje nad doktoratem z filmu i mediów cyfrowych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Cruz.
Gilbert Sinnott (DE)
Gilbert Sinnott (ur. Bristol, Wielka Brytania, 1987 r.) jest artystą i projektantem mieszkającym w Berlinie. Jako Autr tworzy wideo art i muzykę wizualną, eksperymentując z pętlami sprzężenia zwrotnego w czasie rzeczywistym, używając zhakowanego i ponownie wykorzystanego sprzętu wideo, zintegrowanego z samodzielnie zbudowanym oprogramowaniem. Stworzył wiele teledysków i audiowizualnych koncertów na żywo, eksplorując bioorganiczne systemy i techniki sprzężenia zwrotnego. Od 2018 r. Sinnott opracowuje serię urządzeń do syntezy wideo pod roboczym tytułem Automa (dawniej Liberated Interfaces), definiując na nowo tradycyjne paradygmaty przetwarzania grafiki. Projekt ten czerpie inspiracje z wczesnej sztuki komputerowej Nam June Paika, Experimental Television Centre, Vasulków i grupy Prometheus. Automa bada relacje między tym, co organiczne i nieorganiczne, chaosem i porządkiem oraz nieliniową dynamiką, która daje początek życiu. W latach 2019–2022 Sinnott organizował Video Circuits Berlin jako członek Lacuna Lab e.V. oraz opracowywał interaktywne i audiowizualne systemy live dla teatru. Jego prace były pokazywane na całym świecie i nagradzane przez Herbert W. Franke Institute i Punto y Raya Festival w kategorii muzyki wizualnej.
Gabriel Silva (PT)
Nazywam się Gabriel Silva i jestem portugalskim studentem sztuk medialnych. Przyjechałem do Polski w semestrze zimowym 2023 r. i postanowiłem przedłużyć swój pobyt. Interesuję się fotografią, kinem i designem, a obecnie zgłębiam obszary eksperymentalnego wideo i fotografii.
Aaron F. Ross (US)
Aaron F. Ross jest producentem wideo, twórcą i nauczycielem akademickim. Jego abstrakcyjne filmy wideo i animacje komputerowe były wyświetlane na festiwalach i w miejscach takich jak SIGGRAPH, ISEA i Exploratorium. Aaron pracował jako reżyser, montażysta, operator kamery, grafik komputerowy 3D, projektant dźwięku
i wykładowca akademicki. Posiada tytuł magistra sztuk pięknych (MFA) CalArts i tytuł licencjata sztuk pięknych (BFA) School of the Art Institute w Chicago.
Acidic Male & Jelmer Noordeman (NL)
Jelmer Noordeman w latach 2008–2021 był częścią duetu Bier en Brood, znanego głównie z murali w Holandii i na całym świecie, w tym w Miami, Nowym Jorku i Honolulu. Od 2022 r. Noordeman pracuje niezależnie, koncentrując się na muralach, obrazach i pracach audiowizualnych. Jego prace, wystawiane w całej Europie i Stanach Zjednoczonych, charakteryzują się głębokim zainteresowaniem
dwoistością i zachowaniem równowagi. Prace Noordemana koncentrują się na skomplikowanych relacjach między czasem, ruchem i przestrzenią. Bada również relacje sztuki i nauki, w szczególności interakcję między obiektem, przestrzenią, widzem i wpływem kontekstu na interpretację. Eksperymentuje z różnymi rytmami i stosuje zasady Gestalt, czyniąc swoją pracę eksploracją percepcji i dwoistości.
Acidic Male: Jako artystka wizualna i pisarka, Puck Schot poczuła potrzebę wyrażenia bardziej bezpośredniego głosu poprzez poezję. Zaciekawiona muzyką elektroniczną, w 2019 r. jako Acidic Male zaczęła eksperymentować z noisem, brutalną poezją i zniekształconymi samplami perkusyjnymi. W tym samym roku współpracowała z RJM Vanderheyden jako „Vot’ress”, łącząc ostry noise z dźwiękami natury i tekstami Szekspira. Od tego czasu pociągają ją industrialne dźwięki, hipnotyczne wzory perkusyjne i eksperymentalne wokale. Jej pseudonim artystyczny służy jej za formę zemsty, pozwalając pozycjonować się na manipulatorkę, wykorzystującą słuchacza poprzez połączenie miękkości i szorstkości w brutalnych dźwiękach i poezji. Jednak ostatecznie jej twórczość ujawnia własne wrażliwości, odsłaniając wyznania, wspomnienia i hauntologie. Zainspirowana tym, co odrażające, dokonuje swoistego rozdwojenia jaźni, obnażając się przed publicznością.
Rachel Efruss (US)
Rachel Efruss jest artystką i designerką mieszkającą w Nowym Jorku. Wykorzystuje technologię analogową i cyfrową do tworzenia eksperymentalnych filmów wideo, multimedialnych instalacji artystycznych i wizualnych występów na żywo. Interesuje ją antropologia cyfrowa i wzorce pomiędzy naturą, ludzkością i technologią.
Existenz (AR)
Existenz to eksperymentalny projekt audiowizualny, który rozpoczął się w 2017 r. To solowe przedsięwzięcie Yamila Noise’a, które było prezentowane na wystawach i wydarzeniach w Argentynie, takich jak Una Noche En Los Museos, wystawie Arte Sonoro Universidad de Quilmes, która odbyła się w Museo de Artes Visuales V. Roverano w Quilmes. Innymi przykładami są prace pokazane w Museo Comunitario de Artes Visuales e Histórico Florencio Varela, La Cúpula Media Lab w Kordobie i wreszcie Registro Pasamontana w Rosario, Santa Fé.
Loris Cericola (IT)
Urodzony w Turynie w 1995 r., Loris Cericola jest muzykiem eksperymentalnym i artystą wideo. Jego twórcza ścieżka rozpoczęła się w latach szkoły artystycznej, gdzie zainteresował się malarstwem ściennym, drukiem artystycznym i technikami grawerowania, a następnie skupił się na multimediach i sztuce wideo. Studiował techniki sprzężenia zwrotnego i ponownego wykorzystania przestarzałych technologii, takich jak monitor CRT i kamery, procesory kolorów i miksery. Jego badania opierają się zarówno na fizycznych, jak i poetyckich relacjach między materią, czasem i pamięcią w estetycznym skrzyżowaniu abstrakcji, cybernetyki,
poezji wideo i edukacji. Po pierwszych krokach jako VJ na żywo, komponował i kuratorował instalacje złożone z monitorów na festiwalach (Casa e la dove sono i tuoi spettri, 2020 r.) i wystawach (Magnetic Paintings i Macchine Orfane w 2021 r.). Brał udział w edycjach międzynarodowej wystawy Videosyntezy w 2020 i 2022 r., a także wyprodukował wideoklipy dla zespołów i artystów takich jak Little Pieces Of Marmelade, Aspect Ratio, Demetrio Cecchitelli i Luca Sigurta.
Simon Girard, Alexandre Yterce (FR)
Simon Girard jest artystą wideo. Współpracuje głównie w duecie Konpyuta, który założył w 2011 r. wraz z Faustine de Bock. Koncentrując się na wideo na żywo, regularnie występują u boku takich zespołów jak Meryll Ampe, Richard Francés, HBT, Pointe du Lac, Fatak. W 2014 r. współzakładał Dasein, grupę audiowizualną, która wyprodukowała dwa filmy Pays sans visage i Cygnus x-1. W 2018 r. współpracowali przy wydarzeniach Quasi Stellar Objects, które skupiały się wokół audiowizualnych performansów (filmowych, analogowych i cyfrowych). Zagłębiając się w relację dźwięku i obrazu, tworzą klipy wideo dla In Aeternam Vale, Wankers United, czy Chaos E.T. Sexual. Ostatnio Simon Girard zajmuje się produkcją nagranych utworów audiowizualnych, w tym ATOMES z kompozytorem Alexandre Yterce’em oraz En tension / Horizons brisés z Julienem Haguenauerem. W 2024 r. wydał album audiowizualny Music for Healing z Konpyutą i Richardem Francesem.
Dan Chelger (AR)
Reżyser projektów audiowizualnych, edukator, wizualista. Jego twórczość jest głównie abstrakcyjna, oparta na różnych analogowych i cyfrowo-analogowych technikach, wykorzystując syntezatory wideo, miksery wizji, procesory efektów, modyfikacje sprzętu i własne rozwiązania DIY. Uważa, że żywy występ wizualny powinien być głęboko taktylny, podobnie jak w przypadku instrumentów muzycznych. Jego proces twórczy często obejmuje recykling, renowację i ponowne wykorzystanie przestarzałych technologii.
Fox Burroughs (US)
Fox Burroughs jest artystą wideo i twórcą modułów wideo mieszkającym w Michigan w USA. Fox wykorzystuje kolekcję modułów wideo eurorack do tworzenia swoich prac.
Toby Kaufmann-Buhler (US)
Toby Kaufmann-Buhler bada historię, pamięć, tożsamość i percepcję sensoryczną w odniesieniu do swojej rodziny i samego siebie, zarówno w indywidualnych aspektach, jak i w szerokich zakresach historii i kultury. Jego prace przybierają formę wideo, filmu, odnalezionego/skomponowanego dźwięku, tekstu, instalacji, performansu i mediów interaktywnych. W 2024 r. zaprezentował wystawę Parallel to all truth w The Arts Federation (Lafayette, Indiana, USA). W 2022 r. odbyła się jego indywidualna wystawa Kingdom Loops 2002–2020 w Project DIVFUSE (Londyn, Anglia). W 2019 r. wystawa indywidualna The Name of the Machine from the Moon w Listen Hear (Indianapolis, Indiana, USA) zorganizowana była dzięki grantowi od Indiana Arts Commission. W 2023 r. był rezydentem artystycznym w Hambidge Center for Creative Arts & Sciences oraz rezydentem artystycznym w MASS MoCA w 2021 r. Uczestniczył w rezydencjach artystycznych w Signal Culture i Kimmel Harding Nelson Center for the Arts w 2017 r. Jest wykładowcą mediów i fotografii w School of Design, Art and Performance na Purdue University. Posiada tytuł magistra Royal College of Art i licencjat sztuk pięknych University of South Florida.
Andrei Jay (US)
Andrei Jay zajmuje się matematyką, tworzeniem wideo i edukacją. Zaprojektowało kilka zestawów open source do przetwarzania i syntezy wideo dla komputerów stacjonarnych oraz samodzielnych zestawów sprzętowych. Współtworzyło forum dla artystów wideo scanlines.xyz oraz polyphaseportal.xyz, internetową spółdzielnię
edukacyjną skupiającą się na umiejętnościach technicznych dla artystów mediów. Przez 4 lata, od 2019 do 2023 r., pomagało prowadzić Phase Space Collective, DIY edukację artystyczną wideo, galerię i przestrzeń performance dla artystów wideo w Brooklynie, w Nowym Jorku. Od zamknięcia Phase Space podróżuje po Stanach Zjednoczonych, prowadząc warsztaty i organizując konferencje dla artystów wideo z Phase Shift Collective.
Stochastic Reverie (MX/SE)
Stochastic Reverie to projekt Tani Cruz. Urodzona w Meksyku, mieszka i pracuje w Uppsali w Szwecji. Jest magistrą projektowania i komunikacji wizualnej. Jej prace były częścią międzynarodowych wystaw w Niemczech, Korei, Szwajcarii, Portugalii, Australii, Rumunii, Belgii, Kostaryce, Chile, Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii, Chinach, Gruzji, Arabii Saudyjskiej, Francji, Austrii i Meksyku.
Wim Hermans aka byWM (BE)
Przed 2014 r. zajmowałem się fotografią podróżniczą i krajobrazową. W 2014 r. zdobyłem nagrodę Sony World Photography Award, która dała mi możliwość wystawienia moich prac na Belgian Arts Festival w Watou i w Londynie. Dzięki mojej pasji do muzyki, od 2015 r. profesjonalnie skupiam się na fotografii w ramach sztuk performatywnych. Ze względu na mój niekomercyjny styl i odmowę podążania za aktualnymi trendami wizualnymi, ugruntowałem swoją pozycję jako fotograf w różnych miejscach, na festiwalach i organizacjach kulturalnych. W 2020 r. zacząłem zgłębiać cross-mediowe zastosowanie analogowych mikserów wideo z lat 90. Zdjęcia, grafiki czy wideo przerabiam na unikalne wizualizacje.
gLoart (CA)
Olivier Landry-Gagnon, znany również jako gLoart, jest artystą multidyscyplinarnym, działającym głównie w obszarach sztuki dźwięku, live artu i sztuki wizualnej. Jako samouk od wielu lat eksperymentuje z połączeniem różnych mediów artystycznych, takich jak dźwięk, śpiew, sztuka cyfrowa, wideo, światło i ruch. Jako artysta wizualny tworzy filmy wideo i fotografie do różnych projektów, wykorzystując samodzielnie zmodyfikowany sprzęt. Komponuje również muzykę do produkcji teatralnych, cyrkowych i tanecznych. Umiejętność improwizacji na żywo pozwala mu na tworzenie symbiozy między muzyką a elementami scenicznymi. Jego podejście artystyczne silnie inspirowane jest przygotowaną improwizacją, pozostawiając
wiele miejsca na ludzką reakcję na odbiór sztuki i poczucie bycia tu i teraz.
Monica Panzarino & James Connolly (US)
Monica Panzarino (1979 r., Nowy Jork) jest artystką wideo i edukatorką. Jej prace wideo, performanse i instalacje łączą przetwarzanie obrazu i dźwięku w czasie rzeczywistym z feministyczną i często humorystyczną krytyką amerykańskiej kultury popularnej. Panzarino otrzymała tytuł magistra sztuk pięknych w School of the Art Institute of Chicago w 2011 r. oraz tytuł licencjata sztuk pięknych w New York State College of Ceramics na Alfred University w 2002 r. Jej prace były wystawiane w kraju i za granicą, m.in. na Ars Electronica w Linz (Austria), European Media Art Festival w Osnabrück (Niemcy), WRO Media Art Biennale we Wrocławiu, Winnipeg Underground Film Festival w Winnipeg (Kanada), Vanity Projects w Nowym Jorku, Phase Space na Brooklynie w Nowym Jorku, Museum of Contemporary Art Chicago, Chicago Underground Film Festival oraz Athens International Film + Video Festival w Athens w stanie
Ohio. Była artystką rezydentką w Outpost Artist Resources w Queens, w Experimental Television Center w Owego i Signal Culture w Owego oraz Institute for Electronic Arts w Alfred. Jej filmy są dystrybuowane przez Vtape w Toronto, w Kanadzie. Mieszka i pracuje w Queens, w Nowym Jorku.
James Connolly, chicagowski artysta, pedagog, pracownik muzealny i archiwista, podważa interfejsy i przełamuje algorytmy systemów cyfrowych i analogowych. Jego wideo, narzędzia open-source oraz występy audio/wideo w czasie rzeczywistym badają ukryte struktury władzy i uwalniają uśpione materialności estetyczne w katartycznych i urzekających kompozycjach. Jest adiunktem na School of the Art Institute of Chicago i kuratorem kolekcji Roger Brown Study Collection.
Sean Russell Hallowell (US)
Sean Russell Hallowell (@isorhythmics) jest kompozytorem i artystą wideo mieszkającym w Occidental w Kalifornii. Jego prace oparte na czasowości syntetyzują eksperymentalne techniki rozwinięte z ręcznie budowanych obwodów z kosmiczną perspektywą na muzykę jako kanał energii fizycznej i metafizycznej. Zainspirowany możliwościami przestarzałych technologii medialnych, bada fenomenologię czasu w odniesieniu do sztuk numerycznych zgodnie ze średniowiecznym quadrivium – czyli muzyką, arytmetyką, geometrią i astronomią. Jego realizacje były prezentowane na festiwalach w całej Ameryce, a także w Meksyku, Chile, Korei Południowej, Japonii, Belgii, Wielkiej Brytanii, Chorwacji, Polsce i Islandii. Jego immersyjne prace audiowizualne były ostatnio instalowane w galeriach w San Francisco, Nowym Jorku i Londynie. Posiada stopnie naukowe z muzyki na Brown University (BA) i Columbia University (PhD), gdzie studiował średniowieczną teorię muzyki i kompozycję.
BeBab (DE)
Moja praca artystyczna koncentruje się na marzeniach o przyszłości, która czasami jest już przeszłością. Wydaje się, że granica między pamięcią a wynalazkiem jest cienka. Centralny jest tu temat tożsamości, która wydaje się być w stanie ciągłej zmiany. Ze względu na płynność jaźni podchodzę do tematu z poziomu snu. Od 2017 roku regularnie wykonuję projekcje wideo na żywo w VJ Open Lab w Spektrum w Berlinie-Kreuzberg (art–science–community) z kolektywem Trial-and-Theresa – firehousesessions. BeBab ukończyła studia z filozofii i kina na Uniwersytecie w Monachium (LMU) z pracą dyplomową pod tytułem Federico Fellini: klaun jako kształt na granicy życia i śmierci. Jest artystką wizualną, montażystką filmową, performerką wideo w dziedzinie live cinema. Jej filmy, instalacje i projekcje były prezentowane na wielu przeglądach i fetiwalach, m.in. na Documenta X w Kassel i na Biennale w Wenecji w 2000 r.
Partnerzy
